ölüm ve acılar çatsaydı beni
düşüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak
sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı.
Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım
diri-gergin kasları konuşsaydım
‘Kardeşler! ’ deseydim ‘Kardeşlerim! ’
‘Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan
‘Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan
Bakın yaklaşıyor…’
yazık, şairler kadar cesur değilim
çocukların üşüdükleri anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan
gövdem kuduz yarasalarla birazcık yatışıyor.
Benim gövdem yıllar boyu sevmekle tarazlandı
öyle bir çalımlarla gecenin çitlerinden atlardım
bir güneş sayardım kendimi denizin karşısında
çünkü çam kokularına sürtünüp ağırlaşan ruhların
inanmazdım dosyalara sığacağına
gittikçe ışıldardım dükkanlar kararırken
hüznün o beyaz etrafına sakallarım batardı.
Benim adım bilinen bütün cevapların üstüne mühürlenmiş
ellerim tütsülenmiş
evlerin yeni yıkanmış serin taşlıklarında
dirgenler, bakraçlar, tornavidalar
bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar
ve içinden bir baş ağrısı gibi çınlamaktansa
gövdem açık bir hedef kılındı belâlara.
Ve bu yüzden yakışıksız oluyor
insanları hummalı baharlar olarak tanımlamak
ve bu yüzden göğsümde dakikalar
ince parmaklar halinde geziniyor
konvoylar geçiyor meşelikler arasından
bir yaprak kapatıyorum hayatımın nemli taraflarına
ölümden anlayanı ciddi bir yaprak
unutulacak diyorum, iyice unutulsun
neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı
karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak.
Ben kendimce şiir yazıyorum o şiiri çiziyor.
https://www.facebook.com/Nu.artsArt
Nutsa Gviniashvili
A Georgian artist who never learnt painting. Being self taught, her art is dreamy, mystical,strange; she has vague creatures, lot’s of colour and free emotions which come from her imagination. She started painting when she was a very little girl but painting is now her main inspiration. That she is painter by vocation.
“İnsanlar genelde sözcüklerin herkes tarafından anlaşılırken, müziğin anlaşılmaz olmasından; insanı ne düşüneceğini bilmez halde bırakmasından yakınıyorlar. Benim içinse durum bunu tam tersi. “
Felix Mendelssohn
MERHABALAR MERHABALAR
Karşınızda bu şiirin mübdii olarak bulunuyorum ve bu soruya cevap vermem lazım. Soruya cevap vermem mümkün değil. Çünkü sorunun kendisi tartışmaya açık bi şey.hepimiz tartışmaya açığız. Varlığımız itibariyle tartışmaya açığız. Sizlerin beni dinlediği de, benim sizlere hitap ettiğim de tartışmaya açık.kat kat kat kat kat kat kat yanlışlar içindeyiz ve o kadar yanlışlar içindeyiz ki, buna kendimizi inandırmak onur kırıcı geldiği için, haysiyetimize dokunduğu için “ bu kadar yanlış olmaz” diyoruz, “hiç olmazsa bi kısmı doğru olsa gerek” diyoruz.
